Altay futbol takımımızın şu anda içinde bulunduğu ve hiç de haketmediği durum ve bu durumun oluşturduğu umutsuzluk ortamı doğal olarak, kulüp başkanı, yönetim kurulu, teknik heyeti ve futbolcuları üzüyor. Bizler Altay Yüksek Divan Kurulu olarak mevsim başından beri onları anlamaya, deneyimlerimizi sunmaya ve her türlü moral destek vermeye çabaladık ve halen de çabalıyoruz.

Ancak Altay futbol takımının bu yıl elde ettiği başarısız sonuçlar ve onların bu üzüntülerinin ötesinde çok sevdiğim ve büyük saygı duyduğum Büyük Altay taraftarlarının acısını ve karamsarlığını da anlıyor ve adeta kahroluyorum.

70 yıla yakın bir Altaylılık geçmişimde kulübümüzün zaman zaman böyle sıkıntılı durumlar girdiğini gördüm.

Ancak, bunların hiçbiri, bugünkü yönetimin, teknik heyetin ve futbolcuların önümüze serdiği bu bunaltıcı tablonun mazereti değildir ve olamaz.

Maçtan boynu bükük ayrılan bir taraftarın babasının kolları arasında gözyaşı dökmesi, Büyük Altay taraftarı minnacık bir çocuğun döktüğü gözyaşları hiçbir şeyin mazereti değildir ve asla kabul edilemez.

Ancak gün soğukkanlı olma ve yüreklerimiz yana yana da olsa, kanaya kanaya da olsa geriye kalan beş maçımızda Büyük Altaylılık duygularımızı, tüm değerlerimizin üstünde tutup takımımızdan desteği esirgememe günü olmalıdır.

Umut ve temennim; Büyük Altay camiasının tek yumruk olarak bu sıkıntılı dönemi başarıyla atlatabileceğidir.

Hesap sormak, hesap vermek zamanı bugün değil, ligin son maçından, son 90 dakikasından sonradır.

Hanri BENAZUS
Altay Yüksek Divan Kurulu Başkanı